przejdź do menu przejdź do treści przejdź do kontaktu
THE SOUND OF CULTURE – THE CULTURE OF SOUND: A EUROPEAN SOUND ART RESIDENCY NETWORK

THE SOUND OF CULTURE - THE CULTURE OF SOUND: A EUROPEAN SOUND ART RESIDENCY NETWORK

Lider projektu Q-O2 (BE) Partnerzy projektu BINAURAL - ASSOCIAÇÃO CULTURAL DE NODAR (PT)
DISK-INITIATIVE BILD & TON E.V. (DE)
HAI ART RY (FI)
CENTRUM SZTUKI WSPÓŁCZESNEJ ZAMEK UJAZDOWSKI (PL)
Kwota dofinansowania 199 691,98 EUR Rok dofinansowania 2014 Schemat dofinansowania PROJEKTY WSPÓŁPRACY EUROPEJSKIEJ (kategoria I – granty na mniejszą skalę) Czas realizacji 01.10.2014 – 31.12.2016 Strona internetowa www.soccos.eu

Europejska sieć rezydencji artystycznych oparta na współpracy m.in. takich ośrodków jak Q-O2 (Belgia), Binaural / Nodar (Portugalia), HAI ART (Finlandia), DISK (Niemcy) i programu rezydencyjnego w Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski w Warszawie. Celem projektu było zwiększenie mobilności młodych artystów, kuratorów i badaczy sztuki dźwięku, którzy w ramach rezydencji w różnych ośrodkach w Europie podejmowali działania mające na celu zaangażowanie publiczności w kreatywne działania, których tworzywem jest dźwięk i środowisko dźwiękowe. W ramach rezydencji prowadzone były pogłębione studia nad dźwiękowym aspektem kultury człowieka, organizowano otwarte warsztaty dla lokalnych społeczności, koncerty, instalacje dźwiękowe, performanse i akcje informacyjne popularyzujące zagadnienie dźwięku w kulturze.

Zamierzeniem warszawskiej odsłony projektu SoC–CoS było reagowanie na aktualne problemy miejskiej audiosfery – badanie politycznego i ekologicznego wymiaru dźwięku.

W 2015 roku rezydenci Caoline Claus oraz Juan Duarte skoncentrowali się na ekologii dźwięków miasta oraz na przygotowaniu interwencji dźwiękowych w sąsiedztwie Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski – inspiracją do tych działań było usytuowanie Zamku w okolicy Trasy Łazienkowskiej, dynamicznych miejskich przestrzeni Placu Zbawiciela i ulicy Marszałkowskiej oraz zacisznych okolic Traktu Królewskiego i Łazienek. Ekologia dźwięku jest stosunkowo nowym polem ekspresji artystycznej, działań badawczych i urbanistycznych – rozwijana od lat 70. XX wieku koncepcja pejzażu dźwiękowego, podkreśla znaczenie klarowności i różnorodności środowiska dźwiękowego w życiu człowieka. Celem dwojga artystów przebywających na rezydencjach twórczych w Warszawie w 2015 było podjęcie działań w przestrzeni publicznej, zmierzających do wzbudzenia zainteresowania brzmieniami miasta u mieszkańców Jazdowa i innych dzielnic Stolicy. „Otwarcie uszu” mieszkańców miasta przekłada się na ich codzienne praktyki dźwiękowe, a w dalszej perspektywie na zmiany w środowisku dźwiękowym, zmierzające do uczynienia pejzażu dźwiękowego Warszawy bardziej estetycznym i przyjaznym (zarówno dla człowieka jak i dla innych gatunków „słuchaczy” zamieszkujących stolicę). Zarówno Caroline Claus, jak i Juan Duarte, zorganizowali warsztaty, do udziału w których zostali zaproszeni lokalni artyści dźwiękowi i badacze. Wyniki warsztatów zaprezentowane zostały w ramach organizowanego przez Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski festiwalu „Archipelag Jazdów”. W grudniu 2015 ukazała się publikacja Caroline Claus zatytułowana Urban Sound Design Process [Projektowanie dźwiękowe przestrzeni miejskiej].

W roku 2016 szczególnym elementem pejzażu dźwiękowego Warszawy stały się brzmienia protestów i demonstracji politycznych – nie zawsze ich organizatorzy zdają sobie sprawę z tego, jak ważną funkcję może pełnić dźwięk w trakcie publicznych zgromadzeń. Działania artystów dźwiękowych Donii Jourabchi oraz Davide Tidoniego zaproszonych przez Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski na rezydencje koncentrowały się na zagadnieniu projektowania akustycznego demonstracji. Dźwięk postrzegany był w tym wypadku jako narzędzie, za pomocą którego obywatele mogą wyrażać swe racje polityczne i upominać się o swoje prawa. We współpracy z Cafe Kryzys oraz warszawską artystką Edytą Jarząb rezydenci badali nowe strategie udźwiękowienia protestu i protestowania za pomocą dźwięku. Organizowali warsztaty, prowadzili obserwacje i tworzyli improwizowane interwencje dźwiękowe, brali także aktywny udział w demonstracjach. Refleksja nad politycznym aktywizmem i politycznością dźwięku podsumowane zostały w krótkiej publikacji, której premiera odbyła się na jesieni 2016 roku.

Ta strona korzysta z ciasteczek (cookies) więcej informacji

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close