Platform of European Theater Academies
LATVIJAS KULTŪRAS AKADĒMIJA (LV)
UNIVERSITÄT MOZARTEUM SALZBURG (AT)
AKADEMIA TEATRALNA IM. ALEKSANDRA ZELWEROWICZA W WARSZAWIE (PL)
TAIDEYLIOPISTO (FI)
ERASMUSHOGESCHOOL BRUSSEL (BE)
BAYERISCHE THEATERAKADEMIE AUGUST EVERDING IM PRINZREGENTENTHEATER (DE) Kwota dofinansowania 200 000 EUR Rok dofinansowania 2016 Schemat dofinansowania PROJEKTY WSPÓŁPRACY EUROPEJSKIEJ (kategoria I – granty na mniejszą skalę) Czas realizacji 1.06.2016 – 1.09.2018 Strona internetowa pleta.eu
To wspólny projekt ośmiu europejskich uczelni teatralnych, którego celem było współdzielenie wypracowanych dobrych praktyk nauczania w dziedzinie sztuk performatywnych. Składał się z szeregu kolejno projektowanych działań (warsztatów, szkoleń, koprodukcji, seminariów), w które zaangażowani byli studenci i pedagodzy. Poza wymianą doświadczeń zawodowych platforma miała na celu uwrażliwienie studentów na różnorodność kulturową.
Akademia Teatralna w Warszawie przygotowała warsztat „Grotowski: reinvented international workshop for PLETA” w Brzezince koło Oleśnicy w dniach 2–9 września 2017 roku. Główną ideą warsztatu było zapoznanie grupy studentów z ośmiu szkół teatralnych zrzeszonych w PLETA z metodami pracy wykorzystywanymi przez Jerzego Grotowskiego na różnych etapach jego poszukiwań teatralnych. W tym celu zaproszono praktyków teatru, którzy albo współpracowali bezpośrednio z Jerzym Grotowskim albo w swojej pracy czynnie odwołują się do jego spuścizny. Warsztaty zgodzili się poprowadzić Tomasz Rodowicz i Piotr Borowski we współpracy z Dorotą Porowską i Eliną Tonevą.
Polscy koordynatorzy projektu, Waldemar Raźniak i Beata Szczucińska, piszą: „Gdy inicjowaliśmy warsztat «Grotowski: reinvented», chcieliśmy zapewnić młodym ludziom podobne warunki pracy do tych, które stworzył sobie 40 lat temu Grotowski. Mieliśmy nadzieję, że młodzi ludzie z różnych krajów Europy wchodzący w świat profesjonalnego teatru, spotkawszy na swojej drodze ludzi czynnie praktykujących teatr wywiedziony z ducha ekstremalnych poszukiwań awangardy i kontrkultury XX wieku w zakresie nie tylko samego teatru, lecz także antropologii czy performansu, będą mogli zweryfikować, co z tego ducha faktycznie zostało. Jeśli tak, chcieliśmy, aby choć na chwilę spróbowali owego ducha wskrzesić. W tym celu poprosiliśmy każdego z prowadzących o opracowanie własnego, autorskiego programu zajęć, w który nie ingerowaliśmy. Uprzedziliśmy jedynie, że ostatniego dnia zorganizowane zostanie podsumowanie warsztatów, podczas którego poprosimy o krótki pokaz i dyskusję. Tak jak Grotowski nie stawiał przed sobą ograniczeń i nie określał końcowych rezultatów swoich poszukiwań, tak samo i my – organizatorzy tego przedsięwzięcia – postanowiliśmy otworzyć się na wszelkie możliwe efekty tej pracy, co – jak się okazało – zaowocowało kilkoma niespodziankami i ekscytującymi doświadczeniami”.