HEROES WE LOVE. IDEOLOGY, IDENTITY AND SOCIALIST ART IN NEW EUROPE

„Heroes We Love” to międzynarodowy, multidyscyplinarny projekt oparty na współpracy krajów z Europy Południowo-Wschodniej i Środkowej. Celem przedsięwzięcia była  analiza  (wciąż kontrowersyjnego) tematu socjalistycznego dziedzictwa dwudziestowiecznej sztuki europejskiej. Podczas realizacji projektu podmioty biorące w nim udział starały się połączyć podejście naukowe ze współczesną praktyką artystyczną oraz zaangażowaniem publiczności. W poszukiwaniach skupiono się na analizie zjawiska sztuki socjalistycznej w jego kulturowym, społecznym, ideologicznym i politycznym wymiarze, począwszy od momentu powstania komunistycznych państw Europy Wschodniej aż po dzień dzisiejszy. Swoim zasięgiem terytorialnym projekt odzwierciedla geopolityczny termin „Nowa Europa”, obejmując w ramach wspólnego, ponadnarodowego działania obszar od  Polski do Albanii.

Celem projektu była prezentacja rozwoju sztuki socjalistycznej w jej różnych formach i przejawach wizualnych, przybliżenie istotnych dzieł sztuki i artystów, analiza zagadnień związanych ze sztuką socjalistyczną, połączenie historycznego dziedzictwa ze strategiami sztuki współczesnej, a także przybliżenie problematyki związanej ze sztuką ery socjalizmu szerszej publiczności.

Głównym celem projektu była rekonstrukcja wspólnego, kulturowego dziedzictwa „Nowej Europy” i wykorzystanie wspólnej historii do budowania zrozumienia opartego na  ponadnarodowej współpracy i mobilności.

Częścią projektu były artystyczne interwencje w przestrzeni Głównego Miasta w Gdańsku.

Przedmiotem badań w ramach projektu „Pocztówki z miasta” stał się Gdańsk, a właściwie rola mitów, ideologii, rekonstrukcji, alternatywnych narracji w tworzeniu miejskich historii. Gdańsk miasto o 1000 letniej historii, w XX wieku „zbudowano/odbudowano na nowo”. Wojna pozostawiła śródmieście zniszczone prawie w  90%. W latach 50. podjęto decyzje o jego odbudowie. „Budujemy Gdańsk piękniejszy niż kiedykolwiek” brzmiała dewiza rekonstruktorów. Rekonstrukcji poddano jednak  nie tylko tkankę architektoniczną, ale także pamięć miasta.  Prawdziwy przedwojenny Gdańsk został ukryty, na jego miejsce do życia powołano ideologiczny konstrukt socjalistyczny w formie, narodowy w treści. Śródmieście odbudowano w formie bloków mieszkalnych dla robotników z fasadami utrzymanymi w duchu barokowego manieryzmu.

„Pocztówki z miasta” były próbą rekonstrukcji opowieści o roli ideologii w mieście, próbą stworzenia alternatywnej narracji.