Forgotten Heritage - European avant-garde art online

To inicjatywa zrzeszająca badaczy z Polski, Estonii, Chorwacji oraz Belgii, poświęcona praktykom neoawangardowym w XX wieku w krajach na obrzeżach Unii Europejskiej, mająca na celu (ponowne) ich odkrycie i (re)interpretację sztuki tej twórczości, która została w dużej mierze pominięta w oficjalnej, międzynarodowej historii sztuki awangardowej.
W przekonaniu organizacji prowadzących projekt, jednym z głównych sposobów zmiany tej sytuacji jest udostępnianie konkretnych dzieł oraz postaw artystów, do czego przydatna jest m.in. digitalizacja. Dziś jest to już narzędzie powszechne, rodzi się natomiast pytanie, czy korzystamy z niego w pełni?

Dlatego właśnie osią projektu było stworzenie platformy internetowej – repozytorium zawierającego dużą ilość danych i tekstów na temat poszczególnych artystów i dzieł oraz ukazującego powiązania między twórcami i instytucjami w całej Europie.

Cyfrowe repozytorium zawiera takie materiały jak prace graficzne, rysunki, obrazy, fotografie, dokumentację wystaw i instalacji plastycznych, osobiste notatki, wiersze czy próbki prozy literackiej. Treści te zostały wykorzystane podczas warsztatów przeprowadzonych w Warszawie, Zagrzebiu i Tallinie, poświęconych rozumieniu sztuki awangardowej oraz wiedzy kuratorskiej. Następnie ich uczestnicy – studenci historii sztuki i kierunków artystycznych oraz osoby zainteresowane sztuką współczesną – przy wsparciu profesjonalnego kuratora mieli okazję zrealizować własne wystawy, w trzech europejskich galeriach: Galerii ARTon (Warszawa), SPOT Galerii (Zagrzeb) i KUMU (Tallin).

Międzynarodowe archiwum dostępne w internetowym repozytorium było również jednym z tematów poruszanych na konferencji zorganizowanej w maju 2018 roku w Warszawie. Podczas niej reprezentanci sektora kreatywnego związani ze sztuką awangardową (krytycy sztuki, historycy sztuki i badacze, nauczyciele i profesorowie, naukowcy, przedstawiciele organizacji pozarządowych, muzea i galerie oraz artyści) wspólnie zastanawiali się nad sposobami odkrywania i pokazywania przeszłości sztuki oraz nad tym, do jakiego stopnia digitalizacja artefaktów i dzieł kultury może odtworzyć ich obraz i wpłynąć na wizerunek teraźniejszości.