EURO FABULA LOCI

Popularna poezja w formie baśni.

Dziedzictwo kulturowe narodów tworzących Europę jest niezwykle bogate i tematycznie zbliżone narracją i postaciami. Łatwo w nim znaleźć elementy wspólnych refleksji. Jeden z najciekawszych elementów tego wspólnego dziedzictwa europejskiego reprezentowany jest w „świecie baśni”.

Baśń to historia pochodząca z przeszłości. Mówi o czasach starożytnych, a więc prezentuje urok innych miejsc i czasu, ale także wyznacza podstawowe ścieżki egzystencji całej ludzkości. Jednocześnie aktualne i nieaktualne, pełne znaczeń i nauk moralnych opowieści przemawiają i uczą, zarówno dzieci jak i dorosłych, poprzez światy wymyślnych doświadczeń, lęków i oczekiwań.

Nie ma populacji, która nie posiadałaby bogatego dziedzictwa baśni i legend, jakimi są fantastyczne opowiadania. Jakkolwiek, opowiadania nie mają ściśle określonych kształtów, ich kształty są płynne i zmieniają się w zależności od narratora i okoliczności, w których są opowiadane. Opowieść składa się zwykle z treści (zdjęć, pomysłów, ról) organizowanych według ściśle określonych struktur. Publikacja bajek, legend, opowieści przeważnie przekazywanych z pokolenia na pokolenie, ma podstawowy cel poznawania aspektów naszej przeszłości (rzeczywistych lub urojonych), których jesteśmy częścią. Te cechy naszego życia stają się coraz bardziej odległe, dlatego musimy zachować ich ślady, przedstawiać je, w miarę możliwości, przynajmniej w słowach i obrazach. Pilnie strzeżona wartość przeszłości ma dla nas duże znaczenie, pozwalając nam przenikać w głąb materii lokalnych regionów odkrywania istotnych elementów procesu zmian, poznawania tradycji kulturowych. Poznawanie przeszłości jest warunkiem poznania teraźniejszości. Poznawanie lokalnej historii jest warunkiem umiłowania własnego kraju.